Spis treści
Jak ograniczyć średnicę zewnętrzną kanału z izolacją?
W instalacjach wentylacji mechanicznej z odzyskiem ciepła szczególnego znaczenia nabierają odcinki czerpne i wyrzutowe. Przepływa przez nie powietrze o temperaturze wyraźnie różnej od temperatury otoczenia. Kanał bez odpowiedniej izolacji może powodować wymianę ciepła przez ściankę, a także zwiększać ryzyko problemów na styku z innymi warstwami instalacyjnymi.
Tradycyjny układ zakłada osobny kanał oraz dodatkową warstwę izolacji. Zwiększa to średnicę zewnętrzną, wydłuża montaż i wymaga starannego wykonania izolacji . Przy prowadzeniu kanałów w stropie, na poddaszu lub nad sufitem podwieszanym każdy kolejny centymetr może zwiększyć ryzyko kolizji z konstrukcją, przewodami elektrycznymi albo innymi instalacjami.
Kanały i kształtki EPP Alnor są wykonane ze spienionego polipropylenu. Materiał łączy niską masę, sztywność i właściwości termoizolacyjne. Ścianka elementu pełni funkcję kanału oraz izolacji, co ogranicza liczbę warstw montowanych na budowie i zmniejsza zakres prac przy głównych odcinkach instalacji.
Kiedy wybrać kanał EPP 15 mm, a kiedy EPP 43 mm?
System EPP od Alnor występuje w dwóch wariantach grubości ścianki. Kanały EPP 15 mm są dostępne w średnicach wewnętrznych 125, 150, 160, 180 i 200 mm. Kanały EPP 43 mm występują w średnicach 125, 160 i 200 mm. Zakres średnic pozwala dopasować elementy do projektowanych przepływów oraz warunków zabudowy.
Opór cieplny ścianki o grubości 15 mm wynosi 0,3947 m²K/W. W wariancie o grubości 43 mm parametr ten wynosi 1,131 m²K/W. Cieńsza ścianka zmniejsza wymiar zewnętrzny kanału, dlatego sprawdza się w miejscach o ograniczonej przestrzeni. Grubsza ścianka zapewnia wyższy opór cieplny, lecz wymaga uwzględnienia większej średnicy zewnętrznej w projekcie.
Dobór wariantu powinien wynikać z położenia kanału, temperatury transportowanego powietrza, warunków otoczenia i dostępnej przestrzeni montażowej. Dla wykonawcy znaczenie ma również obróbka elementów. Kanały EPP można docinać ręcznymi narzędziami, a ich niska masa ułatwia przenoszenie i ustawianie odcinków podczas montażu.
Jak zmniejszyć liczbę muf i połączeń w instalacji?
Liczba połączeń wpływa na czas montażu, szczelność i zakres kontroli wykonawczej. Kanały oraz kształtki EPP mają fabrycznie uformowane zakończenia mufowe i nyplowe. Połączenia można wykonywać bez wkrętów oraz bez stosowania dodatkowej mufy na każdym połączeniu.
W elementach o grubości ścianki 15 mm zakończenia nyplowe mają dwa wybrzuszenia. W elementach o grubości ścianki 43 mm stosowane są trzy wybrzuszenia.
System obejmuje kanały proste EPP-SRGL, kolana EPP-BPF-45, mufy EPP-MSF, trójniki EPP-15-TPC oraz redukcje RPCL-N. Taki zestaw umożliwia prowadzenie prostych odcinków, zmianę kierunku, wykonanie rozgałęzienia i przejście między średnicami. Projektant może oprzeć instalację na elementach jednej grupy systemowej, a instalator może ograniczyć liczbę przypadkowych dopasowań na budowie.
Jak podłączyć punkt nawiewny lub wywiewny przewodem elastycznym 90 mm?
Skrzynka rozprężna zamyka końcowy odcinek dystrybucji powietrza przy zaworze nawiewnym albo wywiewnym. Model FLX-EPP 90 mm łączy przewód elastyczny FLX-HDPE o średnicy 90 mm z punktem końcowym instalacji. Obudowa z EPP ma niską masę i może być montowana w stropach oraz zabudowach sufitowych.
Kołnierz przeznaczony do montażu zaworu można ustawić odpowiednio do grubości stropu lub sufitu podwieszanego. Ułatwia to osadzenie elementu końcowego na poziomie gotowej powierzchni. Mocowanie skrzynki wykonuje się wkrętami albo taśmą perforowaną, zależnie od konstrukcji i dostępnego miejsca.
Przewód elastyczny o średnicy 90 mm pozwala ograniczyć liczbę odcinków w części dystrybucyjnej, jeżeli potwierdzają to obliczenia projektowe. Jeden przewód elastyczny 90 mm może zastąpić dwa przewody 75 mm prowadzone do tego samego zaworu. System EPP Alnor porządkuje więc zarówno główne odcinki instalacji, jak i końcową dystrybucję powietrza, przy zachowaniu parametrów wymaganych w projekcie wentylacji mechanicznej.
