Elewacje wentylowane przekrój: podkonstrukcje i połączenia

2021-09-01 14:50
elewacja fasada podkonstrukcja
Autor: Terreal Za bezpieczeństwo użytkowania elewacji wentylowanej odpowiada głownie podkonstrukcja, do której mocowane są okładziny

Jednym z istotnych elementów każdej elewacji wentylowanej jest podkonstrukcja, do której mocowane są okładziny oraz inne ważne dla prawidłowego funkcjonowania budynku elementy, t.j. rury spustowe, rynny, kamery obserwacyjne, klimatyzatory, anteny itp.

Podkonstrukcja w elewacji wentylowanej

To ona w dużym stopniu odpowiada za stabilność i bezpieczeństwo użytkowania, ponieważ przenosi obciążenia związane z oddziaływaniem wiatru, ciężarem okładzin, masą własną, zmiennym wpływem temperatur, obciążeniami o charakterze antropogenicznym (kiedy występuje możliwość dewastacji) oraz dodatkowymi (np. od roślinności, zawieszonych kamer do obserwacji, rur spustowych). 

Zgodnie z EAD 090062-00-0404 elementy podkonstrukcji (konsole i łaty) mogą być wykonane tylko z trzech rodzajów materiałów: stali, aluminium lub drewna.

konsole do elewacji wentylowanych
Autor: O. Kopyłow Konsole do elewacji wentylowanych. Opis rysunku: 1 konsola stalowa, 2 konsola aluminiowa z przekładką termoizolacyjną, 3 konsola z elementem polimerowym, 4 przekładka termiczna mocowana do stopki, 5 element polimerowy występujący pomiędzy dwoma elementami aluminiowymi

Ustawodawca przewidział, że podkonstrukcja do fasad wentylowanych może mieć oddzielną Krajową lub Europejską Ocenę Techniczną wydaną na podstawie ocen technicznych dokonanych według EAD 090034-00-0404. Użycie metalowych elementów podkonstrukcji wiąże się z ryzykiem występowania mostków termicznych na styku stopki konsoli ze ścianą budynku. Aby zapobiec ich powstawaniu, producenci stosują różne rozwiązania:

  • przekładki z tworzyw sztucznych pod stopkami konsoli,
  • perforację w konsolach metalowych.

W ciągu ostatnich pięciu lat na rynku pojawiły się konsole ze wstawkami z polimerów, które mają znacznie niższy od metali (stali i aluminium) współczynnik przewodzenia ciepła i skutecznie przerywają transmisję temperatury. Oprócz tego są lżejsze od konsoli metalowych.

konsola perforowana do elewacji wentylowanej
Autor: O. Kopyłow Stalowe perforowane konsole do elewacji wentylowanych

Jednocześnie należy podkreślić, że konsole z elementami polimerowymi wymagają szczególnej uwagi podczas montażu. Ze względu na bezpieczeństwo pożarowe budynków powinny być szczelnie owinięte wełną mineralną. W przypadku braku staranności przy wykonywaniu prac izolacyjnych (np. pozostawienie niezabezpieczonych konsoli lub zastosowanie wełny o niewłaściwej gęstości) podczas pożaru mogą bardzo szybko stracić swoją nośność i doprowadzić do odpadnięcia elewacji.

Wśród konsoli do elewacji wentylowanych z elementami polimerowymi można wymienić trzy podstawowe rozwiązania (rys. poniżej):

  • konsole dwuczęściowe ze stopkami polimerowymi i przednią częścią z metalu (a),
  • konsole dwuczęściowe z przednią częścią wykonaną z polimerów i metalową stopką (c),
  • konsole trzyczęściowe ze wstawką polimerową, łączącą metalową stopkę i przednią część konsoli (b).
konsole do elewacji wentylowanych
Autor: O. Kopyłow Konsole z elementami polimerowymi (część polimerowa zaciemniona)

Połączenia w elewacji wentylowanej

Metalowe elementy konsoli najczęściej są wtapiane w częściach polimerowych, niekiedy mocuje się je mechanicznie (poprzez przelotowe nity, fot. poniżej). Obecnie w dostępnych na rynku konsolach stosowane są elementy polimerowe wykonywane z wielu materiałów, mających bardzo zróżnicowane cechy techniczno-użytkowe. Spotykane są rozwiązania z użyciem kopolimerów udarowych, terpolimerów akrylonitrylo-butadieno-styrenowych, jak również wkładki z płyt HPL łączonych z częściami metalowymi konsoli przy pomocy nitów. Elewacje wentylowane mogą być mocowane do podkonstrukcji przy pomocy łączników mechanicznych (widocznych bądź nie) lub klejów (EAD 090062-00-0404 nie obejmuje połączeń klejowych.

Konsola z zastosowaniem przekładki z HPL elewacja fasada wentylowana
Autor: O. Kopyłow Konsola z zastosowaniem przekładki z HPL – widok z góry 1) i widok z boku 2), A – część wykonana z HPL

Jest kilka sposobów przytwierdzania okładziny elewacyjnej do rusztu. Wyróżnić można:

  • mocowanie mechaniczne – przy czym elementy mocujące (np. gwoździe, śruby, nity) przechodzą przez okładziny (na rysunku poniżej a),
  • mocowanie mechanicznie – za pomocą specjalnych łączników umieszczonych w podcięciu otworu okładziny; łączniki wyposażone są w specjalne blokady mechaniczne (b),
  • instalowanie na szynach poziomych lub kotwach metalowych w kształcie litery „T”, przymocowanych do pionowych łat (c),
  • łączenie z sąsiednimi elementami na pióro-wpust, mocowanie mechanicznie do rusztu na górnej krawędzi okładziny i maskowanie przez dolną krawędź położonego wyżej elementu (d),
  • mocowanie mechaniczne do rusztu na górnej krawędzi okładziny i maskowanie przez dolną krawędź elementu wyżej położonego (e), które można podzielić na:
  • mocowanie mechanicznie do łaty za pomocą klipsów lub szyn rozprężnych (f),
  • zawieszanie na łatach – elementy wielkowymiarowe (g),
  • zawieszanie na łatach poziomych – okładziny o kształcie dachówek (h).
Czy artykuł był przydatny?
Przykro nam, że artykuł nie spełnił twoich oczekiwań.
Podziel się opinią
Grupa ZPR Media sprzeciwia się głoszeniu opinii noszących znamiona mowy nienawiści przepełnionych pogardą czy agresją. Jeśli widzisz komentarz, który jest hejtem, powiadom nas o tym, klikając zgłoś. Więcej w REGULAMINIE
Czytaj więcej