Spis treści
Dlaczego zimą balkony są szczególnie narażone?
Cykliczne wahania temperatur, od +30°C latem do –20°C zimą, powodują rozszerzanie i kurczenie się materiałów. Jeśli izolacja wodochronna nie jest wystarczająco elastyczna lub ma słabą przyczepność do podłoża, mogą pojawić się mikropęknięcia, które z czasem prowadzą do poważniejszych problemów.
Do najbardziej obciążonych elementów budynku należą balkony i tarasy, które przez cały rok są narażone na działanie opadów, promieniowanie UV oraz zmienne temperatury. Zimą degradacja materiałów postępuje szybciej, ponieważ woda wnikająca w mikropęknięcia zamarza, a powstający lód powiększa szczeliny. Kolejne cykle zamarzania i rozmrażania pogłębiają te uszkodzenia, a ich skutki stają się coraz bardziej widoczne. Pojawiają się zacieki na spodzie płyt balkonowych, zawilgocenia ścian w lokalach oraz odspajanie się płytek ceramicznych, co świadczy o niesprawności hydroizolacji.
Polecamy:
- Hydroizolacja tarasu – technologie naprawy, materiały i systemy dylatacyjne
- Renowacja balkonów w zabytkach – jak chronić, nie zmieniając historii? Hydroizolacja balkonów w obiektach historycznych
- Diagnostyka i naprawa uszkodzeń hydroizolacji w budynkach istniejących
Przyczyny nieszczelności
Różnice temperatur są jedną z głównych przyczyn nieszczelności balkonów i tarasów. Choć prace wykonawcze najczęściej prowadzone są w okresie wiosenno-letnim, gdy temperatura sięga około +20–25°C, zimą materiały narażone są na spadki nawet do –20°C. Powoduje to ich cykliczne rozszerzanie i kurczenie się, a w konsekwencji powstawanie naprężeń.
Problemy koncentrują się przede wszystkim w detalach konstrukcyjnych:
- stykach posadzki ze ścianą,
- progach drzwi balkonowych,
- przejściach balustrad,
- odwodnieniach i wpustach.
Prawidłowe uszczelnienie detali w dużej mierze wpływa na trwałość izolacji przeciwwodnej balkonów i tarasów. Choć mogłoby się wydawać, że o szczelności przesądzają przede wszystkim duże powierzchnie, w praktyce problem najczęściej pojawia się punktowo. Woda wnika w konstrukcję poprzez uszkodzenia w obrębie detali, prowadząc do stopniowej degradacji materiałów.
Tradycyjne materiały uszczelniające nie zawsze radzą sobie z kompensowaniem ruchów podłoża oraz zmian wymiarów elementów konstrukcyjnych. W rezultacie z czasem tracą swoje właściwości, co często wiąże się z koniecznością wykonywania napraw lub nawet całkowitej wymiany izolacji.
Wiosna to czas przeglądu i naprawy
Dla zarządców nieruchomości i spółdzielni mieszkaniowych wiosna to dobry czas na kontrolę stanu balkonów i tarasów. Wczesne wykrycie mikropęknięć i zastosowanie trwałych systemów izolacji minimalizują ryzyko kosztownych remontów w przyszłości.
Renowacja balkonów w praktyce
Remont balkonów w pięciopiętrowej kamienicy przy ulicy Smolnej w Warszawie wymagał przeprowadzenia kompleksowej renowacji. Decyzja o jej zrealizowaniu była konsekwencją znacznego stopnia degradacji istniejących warstw. Na balkonach widoczne były liczne uszkodzenia, takie jak odspajające się płytki ceramiczne, zniszczone fugi, ślady korozji oraz przecieki pojawiające się w obrębie płyt balkonowych.
Tego typu problemy są charakterystyczne dla balkonów i tarasów wykończonych okładziną ceramiczną. Trwałość takiej powierzchni zależy nie tylko od jakości wykonania, lecz także od warunków klimatycznych, w jakich jest eksploatowana. W polskich realiach szczególne znaczenie ma duża liczba cykli zamarzania i rozmrażania, gdy temperatura wielokrotnie przechodzi przez poziom 0°C. Powtarzające się zmiany objętości materiałów generują naprężenia, które najpierw oddziałują na detale konstrukcyjne. Pojawiają się w tych miejscach pęknięcia, które po pewnym czasie mogą doprowadzić do utraty szczelności warstwy hydroizolacyjnej.
Wspólnota mieszkaniowa chciała ograniczyć czas wyłączenia balkonów z użytkowania podczas naprawy, a jednocześnie zastosować rozwiązanie gwarantujące trwałą szczelność. Za przeprowadzenie prac odpowiadała firma Przedsiębiorstwo Realizacji Inwestycji Sp. z o.o., która zastosowała system żywic PMMA. Technologia ta umożliwia wykonanie skutecznej i trwałej izolacji przeciwwodnej także w najbardziej wymagających miejscach, takich jak detale konstrukcyjne.
i
i
Prace remontowe rozpoczęto od usunięcia zniszczonej okładziny oraz skorodowanych elementów aż do odsłonięcia płyty konstrukcyjnej balkonu. Następnie odtworzono układ warstw, wykonując m.in. nową warstwę spadkową zapewniającą prawidłowe odprowadzanie wody. Na całej powierzchni balkonów zastosowano bezspoinowy system powłok żywicznych, przeznaczony do ochrony intensywnie użytkowanych przestrzeni zewnętrznych.
i
Szczególną uwagę poświęcono miejscom najbardziej narażonym na przenikanie wody, takim jak połączenia posadzki ze ścianą, cokoły czy styki z ramami drzwi balkonowych. Zostały one uszczelnione elastycznym systemem żywicznym zbrojonym włókniną poliestrową, co zapewnia ciągłość izolacji także w miejscach narażonych na ruchy termiczne i konstrukcyjne.
Prace przeprowadzono sprawnie, jednocześnie minimalizując niedogodności dla mieszkańców. Po ich zakończeniu balkony ponownie stały się szczelne i odporne na działanie czynników zewnętrznych. Nowa warstwa użytkowa została zaprojektowana z myślą o wieloletnim użytkowaniu w zmiennych warunkach pogodowych.
***
Źródło: Triflex
Przejdź do galerii: Gładzie i tynki wewnętrzne: właściwości, rodzaje, techniki aplikacji
7
