Jakie instalacje z rur polietylenowych? Grzewcze, wodociągowe najkorzystniejsze

2022-09-14 18:26
Rury do wody
Autor: Wiktor Greg

Rury polietylenowe wykorzystywane są powszechnie niemal we wszystkich typach instalacji i przyłączy domowych. Za wyborem rur polietylenowych przemawia łatwość montażu, duża elastyczność, odporność na korozję, niski ciężar. Rury polietylenowe są niedrogie w porównaniu z rurami z innych materiałów. Do jakich instalacji i jak można wykorzystać rury polietylenowe?

W instalacjach używa się wielu systemów rur z polietylenu, najczęściej tzw. sieciowanego (PE-Xa, PE-Xb lub PE-Xc), rzadziej z polietylenu zwykłej jakości i wysokiej gęstości (PE-HD) oraz liniowego o średniej gęstości (PE-RT).

Zalety rur z polietylenu

Wykorzystywane są powszechnie niemal we wszystkich typach instalacji i przyłączy domowych. Rury z PE-X można formować w zwoje o długości od kilkudziesięciu do kilkuset metrów, a podczas układania instalacji wyginać – ręcznie albo za pomocą specjalnych sprężyn i giętarek.

Te o większej średnicy trzeba podgrzać podczas formowania, a po uzyskaniu wymaganego kształtu ochłodzić, aby zagięcie się utrwaliło. To pozwala uzyskać potrzebny przebieg instalacji bez użycia kształtek i w ten sposób istotnie ograniczyć liczbę połączeń niepożądanych zwłaszcza przy układaniu w wylewce.

Polietylen sieciowany ma pamięć termiczną, dzięki której wygiętej rurze można w razie potrzeby przywrócić poprzedni kształt, podgrzewając ją strumieniem gorącego powietrza i prostując.

Jakie instalacje z rur polietylenowych?

Rury z polietylenu sieciowanego mogą być stosowane do transportowania wody we wszystkich typach instalacji grzewczych i wodociągowych oraz roztworu glikolu w instalacjach do kolektorów i pomp ciepła (należy je odpowiednio dopasować do instalacji).

Do wodociągowych można używać rur z jednorodnego materiału (PE-Xa, PE-Xb lub PE-Xc), ale do centralnego ogrzewania – ze względu na przepuszczalność tlenu – tylko takich z barierą antydyfuzyjną z żywicy EVOH bądź PVOH (mają charakterystyczny połysk), dzięki której wnikanie tlenu do wnętrza instalacji jest średnio 150 razy mniejsze.

Na ogrzewanie podłogowe lepsze są rury z dodatkową warstwą polietylenu, zabezpieczającą barierę antydyfuzyjną przed uszkodzeniem mechanicznym. Rury ogrzewania podłogowego są na to narażone bardziej niż inne instalacje, ponieważ układa się je bezpośrednio w wylewkach zawierających plastyfikatory, które w wyniku reakcji chemicznej mogą niszczyć barierę antydyfuzyjną.

W przypadku rur elastycznych liczbę połączeń można ograniczyć, lecz nie da się ich całkowicie wyeliminować. Te, które są konieczne, robi się za pomocą łączników mechanicznych (gwintowanych, zaciskowych i samozaciskowych miedzianych, mosiądzu lub z tworzywa sztucznego), przy użyciu prostych narzędzi ręcznych albo elektrycznych, np. ekspanderów do rozszerzania końcówek rur, przyrządu ułatwiającego nasunięcie pierścienia na złączkę z rurą czy zgrzewarek. Bardzo wygodne są tzw. połączenia Quick & Easy, wykorzystujące wysoką elastyczność rur PE-Xa i ich termiczną pamięć kształtu. Kształtkę wciska się wraz z pierścieniem w końcówkę rury rozszerzoną za pomocą systemowego ekspandera, a rura samoczynnie zaciska się na niej, tworząc szczelne i wytrzymałe połączenie. Można w ten sposób łączyć rury o średnicy od 16 do 63 mm. Do połączeń skręcanych z armaturą używa się natomiast złączek z tzw. przeciętym pierścieniem typu ¾" eurokonus.

Rury PE_HD, PE-Xa, PE-Xb czy PE-Xc?

PE-HD to tzw. polietylen o dużej gęstości. Jest twardszy od zwykłego, ma większą wytrzymałość mechaniczną i stanowi lepszą barierę dla gazów. Sieciowanie zmienia strukturę wewnętrzną polietylenu PE-HD w taki sposób, że staje się on trwalszy w podwyższonej temperaturze i ciśnieniu oraz bardziej odporny na pękanie (zwykły polietylen wraz ze wzrostem temperatury mięknie i robi się niestabilny).

W zależności od sposobu i stopnia sieciowania uzyskuje się tworzywo o nieco innych właściwościach oznaczone symbolami PE-Xa, PE-Xb oraz PE-Xc. Najniższy stopień sieciowania, zapewniający mniej więcej 60-procentową odporność na wysoką temperaturę i ciśnienie, ma polietylen PE-Xc.

Ze względów technologicznych wytworzone z niego rury mają jednak średnicę maksymalnie 63 mm i stosunkowo grube ścianki. Rury z PE-Xb (o średnim stopniu sieciowania – ok. 65%) są mniej wytrzymałe i elastyczne od poprzednich.

Zdecydowanie najlepsze właściwości, umożliwiające np. naprawienie załamanej rury przez podgrzanie jej powietrzem o temperaturze ok. 130°C, mają rury z polietylenu PE-Xa o najwyższym stopniu sieciowania (do 85%). PE-RT – to odmiana polietylenu o unikalnej strukturze molekularnej. Materiał wytrzymuje wyższą temperaturę i ciśnienie niż PE-X i jest od niego bardziej elastyczny.

Czy artykuł był przydatny?
Przykro nam, że artykuł nie spełnił twoich oczekiwań.
Podziel się opinią
Grupa ZPR Media sprzeciwia się głoszeniu opinii noszących znamiona mowy nienawiści przepełnionych pogardą czy agresją. Jeśli widzisz komentarz, który jest hejtem, powiadom nas o tym, klikając zgłoś. Więcej w REGULAMINIE
Czytaj więcej