Izolacja wodochronna STYROZOL

2007-11-14 14:07

STYROZOL jest polimerowym systemem wodochronnym. Wyrób produkowany jest w dwóch kolorach. Zróżnicowanie kolorów - roztwór gruntujący żółty, a masa koloru niebieskiego - umożliwia kontrolę prawidłowego, tj. równomiernego i całkowitego pokrycia izolowanych powierzchni.

Firma Terbud Izolacje Budowlane wprowadziła na rynek, opatentowaną przez Politechnikę Warszawską, izolację wodochronną - STYROZOL.
STYROZOL jest polimerowym systemem wodochronnym nowej generacji. W skład systemu wchodzą: roztwór gruntujący - STYROZOL G, masa powłokowo-klejąca - STYROZOL P.

Wyrób występuje w dwóch zestawach: zestaw I - STYROZOL G1 i STYROZOL P1 - przeznaczony do zastosowań zewnętrznych; zestaw II - STYROZOL G2 i STYROZOL P2 - przeznaczone do zastosowań wewnętrznych i zewnętrznych.

Izolacja ma dobre właściwości techniczne które przewyższają właściwości innych materiałów izolacyjnych. (Aprobata Techniczna ITB Nr AT-15-5196/2001):
– wodoszczelność materiału określona została na 1,2 MPa (co odpowiada 120 m słupa wody, przy grubości warstwy 0,2–0,3 mm. Inne masy izolacyjne mają określoną wodoszczelność na poziomie 0,2–0,7 MPa, przy grubości warstw 2 - 6 mm,
– wydłużenie względne przy rozciąganiu nowej izolacji wynosi 425–560%, podczas gdy dla innych mas izolacyjnych wynosi 20–300%,
– adhezja (przyczepność do podłoża) betonowego i ceglanego warstwy gruntującej (STYROZOL G) wynosi 1,5–2,2 MPa, a masy powłokowo-klejącej (STYROZOL P) 1,4–1,5 MPa. Natomiast w przypadku innych mas wartości te, ujęte w aprobatach technicznych ITB, wynoszą 0,2–1,5 MPa, przy braku określenia przyczepności warstwy gruntującej, produkt nie wykazuje jakichkolwiek zmian wartości parametrów po badaniach starzeniowych, materiał można układać na wilgotnym podłożu (nie przekraczającym 6% wilgotności masowej tego podłoża), zaś w przypadku innych wyrobów tego typu jedynie na całkowicie suchym podłożu,
– zużycie produktu wynosi przy dwóch warstwach 0,5–0,7 kg/m2, a w przypadku zastosowania wzmacniającej wkładki polipropylenowej wklejanej w drugą warstwę i ułożeniu trzeciej warstwy masy pokrywającej, nie przekracza 1,25 kg/m2. W przypadku innych mas zużycie wynosi 2–6 l/m2, co przy ich znacznie wyższej cenie powoduje, że koszty zastosowania innych mas są dużo większe.
Ponadto STYROZOL ma określone inne parametry, jak np.: opór dyfuzyjny warstwy (0,2–0,3 mm) wynosi 6 m, zdolność klejenia > 150 N; elastyczność powłoki wyrażona najmniejszą średnicą sworznia, na którym jest ona przeginana bez oznak pękania - w przypadku STYROZOLU jest ona równa 3 mm, w przypadku innych mas 30 mm; ponad 20-letnią odporność na przepuszczalność jonów chlorkowych (jest to czas skutecznej ochrony zbrojenia przez powłokę przed wnikaniem gazów, przy grubości otuliny zbrojenia = 2 cm (większość mas hydroizolacyjnych nie ma określonej tej właściwości).

Zastosowanie

Właściwości izolacji pozwalają na zastosowanie jej w zróżnicowanych warunkach, np. 

  • do wykonywania poziomych i pionowych izolacji wodochronnych w budynkach niepodpiwniczonych i podpiwniczonych,
  • do izolacji podłóg układanych na gruncie,
  • do izolacji tarasów dla ruchu pieszego, dla ruchu samochodowego i tzw. tarasów zielonych,
  • do wykonywania izolacji w balkonach i loggiach,
  • do sklejania folii, a nawet papy między sobą i do podłoża,
  • w pomieszczeniach "mokrych" do izolowania podłóg i ścian (kuchnie, łazienki, natryski, baseny, pomieszczenia z mokrą produkcją),
  • izolacja ze STYROZOLU tworzy bardzo dobrą paroizolację (opór równoważny 6 m) układana np. na powierzchni stropów żelbetowych,
  • jako warstwy bezspoinowe eliminują możliwość powstawania nieszczelności, jakie mogą wystąpić na połączeniach materiałów rolowych,
  • przyklejając płyty izolacji termicznej (po przeschnięciu izolacji z masy), np. ze styropianu czy wełny mineralnej, dobrze je stabilizują na ułożonej (często pochyłej) powierzchni.
  • materiał sprawdza się bardzo dobrze także w remontach nawierzchni, wykonanych z płytek terkoty itp.

Dość często w starych, a nawet i nowych tarasach, balkonach, loggiach, jak również w nawierzchniach z płytek wewnątrz pomieszczeń, pojawiają się przecieki wody przez konstrukcję, odparzenia i zniszczenia płytek.
Izolacje wodochronne przeważnie są układane na warstwie spadkowej, ułożonej na konstrukcji, a więc pod innymi warstwami. Tradycyjny sposób naprawy izolacji wiąże się ze zdjęciem warstw nawierzchniowych, a więc z bardzo kosztownymi i pracochłonnymi zabiegami. Stosując nową izolację wystarczy w takich przypadkach zdjąć płytki (przy nowych płytkach większość ich nadaje się do ponownego ułożenia), wyrównać bardzo dokładnie podłoże (np. zaprawą klejową), ułożyć STYROZOL (G + 2xP), a następnie ułożyć płytki na wodo- i mrozoodpornej zaprawie klejowej. W ten sposób ogranicza się koszty napraw, a ponadto ułożona izolacja wodochronna ze STYROZOLU nie pozwala na wnikanie wody w warstwy ułożone pod płytkami (do szlichty cementowej, warstwy izolacji termicznej itp.).
Przy zużytych płytkach, lecz przy dobrej ich wytrzymałości i stabilności na podłożu, istnieje możliwość nie zdejmowania istniejących płytek, lecz ułożenie na nich STYROZOLU (G + 2xP), a następnie nowych płytek na zaprawie klejowej. Wymaga to jednak oceny podłoża przez fachowca.

Niewątpliwą zaletą produktu jest możliwość jego stosowania (odmiana G2+P2) w basenach kąpielowych, a nawet w zbiornikach na wodę do spożycia.

W podanych wyżej przykładach sposób stosowania jest typowy, tzn. izolacja składa się z warstwy gruntującej (STYROZOL G) i dwóch warstw masy izolująco-klejącej (STYROZOLU P). W przypadku większych obciążeń lub przewidywanych odkształceń podłoża zaleca się zastosowanie wspomnianej wcześniej maty polipropylenowej, poprzez wtopienie jej w druga warstwę masy STYROZOL P i ułożenie trzeciej warstwy, dokładnie pokrywającej tkaninę.
Jeszcze innym zastosowaniem nowej izolacji może być użycie jej do zabezpieczania wałów ochronnych i zbiorników ziemnych przed rozmywaniem skarp i ucieczką wody przez dno. W tym przypadku na zagęszczonym podłożu gruntowym rozkłada się bryty tkaniny polipropylenowej, a następnie wykonuje się natrysk STYROZOLU. Badania laboratoryjne zostały wykonane z pozytywnym wynikiem.

Rodzaje podłoża, na którym można stosować izolację: podłoża cementowe (beton, tynk, szlichta, rapówka zatarta na gładko), mury ceglane, kamienne i z bloczków betonowych o wyrównanej rapówką cementowej powierzchni z zatarciem na gładko, kamienne (piaskowiec), gipsowe, drewniane.

Warunkiem istotnym przy układaniu mas wodochronnych jest odpowiednie przygotowanie podłoża. Powinno ono być równe i utwardzone. Podłoże takie skutkuje uzyskaniem równej, jednolitej i dobrze kryjącej powłoki hydroizolacyjnej.

Rodzaj zalecanych narzędzi do nakładania izolacji: pędzel, szczotka, natrysk.

W przypadku równych podłoży (bez zagłębień) - wałek malarski.
Wyrób produkowany jest w dwóch kolorach. Zróżnicowanie kolorów - roztwór gruntujący żółty, a masa koloru niebieskiego - umożliwia kontrolę prawidłowego, tj. równomiernego i całkowitego pokrycia izolowanych powierzchni.

Czy artykuł był przydatny?
Przykro nam, że artykuł nie spełnił twoich oczekiwań.
Nasi Partnerzy polecają
Podziel się opinią
Grupa ZPR Media sprzeciwia się głoszeniu opinii noszących znamiona mowy nienawiści przepełnionych pogardą czy agresją. Jeśli widzisz komentarz, który jest hejtem, powiadom nas o tym, klikając zgłoś. Więcej w REGULAMINIE
Czytaj więcej