Woluta, ślimacznica

2014-01-08 13:00
Zaślepka Encyklopedii Architektury
Autor: Muratorplus

Element architektoniczny i motyw dekoracyjny w formie spirali lub zwoju. |Ten architektoniczny detal występował w głowicach kolumn w architekturze greckiej i rzymskiej. Jest głównym elementem dekoracyjnym głowicy w porządku jońskim, a wraz z liśćmi akantu także dekoracyjnych głowic w porządkach korynckim i kompozytowym. W tym kontekście woluta występuje w sztuce starożytnej i w architekturze odwołującej się do antyku, a więc renesansowej, barokowej czy klasycystycznej. Sposób wykreślania woluty podał Witruwiusz w klasycznym dziele O architekturze ksiąg dziesięć.Choć ślimacznica kojarzona jest przede wszystkim z antykiem grecko-rzymskim, była znana już wcześniej. Motyw ten spotykany był także we wcześniejszej architekturze, między innymi perskiej i asyryjskiej. Efektowne ślimacznice były elementem stosowanym przez architektów barokowych. Spływy wolutowe łączyły kondygnacje o różnej szerokości. Znanym przykładem takiego zastosowania woluty jest rzymski kościół Il Gesu (projekt: Giacomo della Porta, Jacopo Barozzi da Vignola), macierzysta świątynia zakonu jezuitów, wzór dla setek realizacji architektonicznych na całym świecie.

Czy artykuł był przydatny?
Przykro nam, że artykuł nie spełnił twoich oczekiwań.
Nasi Partnerzy polecają
Czytaj więcej