Wentylacja hal produkcyjnych - wymagania. Wentylacja wywiewna i nawiewna

2018-07-09 13:35 dr inż. Anna Charkowska, adiunkt na Politechnice Warszawskiej
wentylacja hali produkcyjnej
Autor: materiały prasowe Trasko-Inwest Obliczenie wymaganego strumienia powietrza usuwanego i nawiewanego to początek pracy nad projektem wentylacji w halach produkcyjnych. Kluczową sprawą jest również właściwe usytuowanie nawiewników i wywiewników w hali oraz dobór pozostałych urządzeń

Skuteczna wentylacja hali produkcyjnej to instalacja prawidłowo odprowadzająca zanieczyszczone powietrze z miejsca emisji, w jak największym stopniu ograniczająca jego rozprzestrzenianie się w hali i jednocześnie zapewniająca dopływ odpowiednio oczyszczonego i uzdatnionego powietrza na potrzeby pracowników. Należy rozważyć i zaplanować pracę zarówno wentylacji wywiewnej miejscowej (stanowiskowej) oraz ogólnej, jak i nawiewnej.

Zapewnienie efektywnej wentylacji na stanowiskach pracy w halach produkcyjnych prowadzi do stworzenia środowiska bezpiecznego dla zdrowia pracowników, jak również wspomagającego jakość procesu produkcyjnego i zmniejszającego awaryjność wykorzystywanych urządzeń, spowodowaną np. zapyleniem powietrza. W powietrzu obiektów przemysłowych mogą pojawić się zanieczyszczenia stałe (pyły i włókna), gazowe i biologiczne o oddziaływaniu drażniącym, alergizującym, toksycznym, kancerogennym lub radioaktywnym, mogące być przyczyną chorób zawodowych bądź dyskomfortu z powodu np. uciążliwego i nieprzyjemnego zapachu.

Za zanieczyszczenie uważa się także wydzielane ciepło i parę wodną. Łatwopalne i wybuchowe zanieczyszczenia powietrza w stężeniu przekraczającym wartości dopuszczalne mogą być niebezpieczne dla ludzi i obiektów, gdyż ich obecność może prowadzić do wybuchów i pożarów. Aby zapewnić właściwe warunki pracy, należy trafnie ocenić zagrożenie, jego rodzaj i wielkość, a także określić środki i metody przeciwdziałania.

Skuteczna wentylacja to instalacja prawidłowo odprowadzająca zanieczyszczone powietrze z miejsca emisji, w jak największym stopniu ograniczająca jego rozprzestrzenianie się w hali i jednocześnie zapewniająca dopływ odpowiednio oczyszczonego i uzdatnionego powietrza na potrzeby pracowników. Należy rozważyć i zaplanować pracę zarówno wentylacji wywiewnej miejscowej (stanowiskowej) oraz ogólnej, jak i nawiewnej. Obliczenie wymaganego strumienia powietrza usuwanego i nawiewanego (rozrzedzającego powietrze do dopuszczalnego stężenia), to początek pracy nad projektem wentylacji w halach produkcyjnych. Kluczową sprawą jest również właściwe usytuowanie nawiewników i wywiewników w pomieszczeniu oraz dobór pozostałych urządzeń (wentylatorów, central, aparatów wentylacyjnych, przewodów, odpylaczy, filtrów itd.).

Projektowanie wentylacji musi być jednocześnie zgodne z wymaganiami prawnymi zamieszczonymi w odpowiednich rozporządzeniach i normach. Dokładna znajomość procesów technologicznych, rozmieszczenia źródeł zanieczyszczeń, ich rodzaju, ilości oraz sposobu rozprzestrzeniania, a także miejsc, w których występują najwyższe ich stężenia, stanowi podstawę do podjęcia decyzji dotyczącej rozwiązania wentylacji, lokalizacji odciągów miejscowych (stacjonarnych lub mobilnych) oraz nawiewników i wywiewników wentylacji ogólnej. Każdy projekt dla hal produkcyjnych jest niepowtarzalny i wymaga osobnej analizy.

Wentylacja mechaniczna w halach produkcyjnych

W halach produkcyjnych stosuje się następujące systemy i urządzenia wentylacji mechanicznej:

  • wywiewne: system odciągów miejscowych (urządzenia połączone siecią przewodów wentylacyjnych lub pojedyncze urządzenia wentylacyjne (np. komory bezpiecznej pracy mikrobiologicznej) oraz mobilne (np. filtrowentylacyjne)); system wentylacji wywiewnej ogólnej lub urządzenia jednostkowe usuwające powietrze (np. wywietrzaki);
  • nawiewne: system wentylacji nawiewnej scentralizowanej (kanałowej) lub urządzenia jednostkowe zapewniające wymianę i uzdatnienie powietrza w całej hali (np. aparaty grzewczo-wentylacyjne);
  • nawiewno-wywiewne do wentylacji ogólnej: centrale dachowe bezkanałowe lub rekuperatory dachowe.

System odciągów miejscowych w systemach wentylacji mechanicznej

Zanieczyszczenia powinny być wychwytywane jak najbliżej miejsca emisji z użyciem wentylacji mechanicznej wywiewnej – odciągów miejscowych. Stosując systemy wentylacji naturalnej, nie usunie się skutecznie szkodliwych i niebezpiecznych dla ludzi substancji. W pomieszczeniu, w którym proces technologiczny jest źródłem miejscowej emisji związków szkodliwych o niedopuszczalnym stężeniu lub uciążliwym zapachu, należy instalować odciągi miejscowe współpracujące z wentylacją ogólną, umożliwiające spełnienie w strefie pracy wymagań jakości środowiska wewnętrznego określonych w przepisach o bezpieczeństwie i higienie pracy.

System odciągu miejscowego składa się z:

  • urządzenia do wychwytywania zanieczyszczonego powietrza, zlokalizowanego jak najbliżej miejsca emisji,
  • przewodu wentylacyjnego ssawnego,
  • urządzenia oczyszczającego usuwane powietrze (zależnie od rodzaju i ciężaru zanieczyszczeń może znajdować się po stronie ssawnej lub tłocznej wentylatora),
  • wentylatora wyciągowego,
  • przewodu wentylacyjnego tłocznego,
  • wyrzutni powietrza.

Zadaniem odciągów miejscowych jest uchwycenie zanieczyszczonego powietrza u źródła powstawania zanieczyszczeń, w jak najbardziej skoncentrowanej postaci, następnie doprowadzenie go do urządzeń oczyszczających lub usunięcie na zewnątrz w miejscu, gdzie nie będzie oddziaływało w sposób szkodliwy na otoczenie. W tym celu w strefie wydobywania się zanieczyszczeń wytwarzany jest taki ruch powietrza pod względem kierunku i prędkości, który pozwoli na uchwycenie jak największej jego ilości. Za pomocą odciągów miejscowych powinno się osłonić źródło zanieczyszczeń w możliwie jak największym stopniu tak, aby ograniczyć przedostawanie się ich do otoczenia stanowiska pracy.

Do urządzeń odciągów miejscowych zalicza się:

  • obudowy całkowite (hermetyczne) – służące do możliwie dokładnego zamknięcia procesu lub urządzenia produkcyjnego w obudowie;
  • obudowy częściowe – źródło emisji zanieczyszczeń znajduje się wewnątrz obudowy, jest częściowo osłonięte; instalacja w sposób mechaniczny odprowadza zanieczyszczone powietrze do otoczenia (np. komory malowania natryskowego);
  • ssawki – stanowią zakończenie przewodu wentylacji wyciągowej; źródło zanieczyszczeń znajduje się na zewnątrz ssawek; zasięg ich działania jest niestety ograniczony – jest to odległość zbliżona do przekątnej lub średnicy otworu wlotowego ssawki;
  • okapy – stosowane nad wannami i piecami przemysłowymi; są skuteczne, jeżeli temperatura zanieczyszczonego powietrza jest wyższa od temperatury w pomieszczeniu, czyli gdy występuje konwekcyjny ruch ciepła, a także gdy wydzielane są substancje gazowe gęstsze od powietrza. Najlepszym i najskuteczniejszym rozwiązaniem, wymaganym prawnie na mocy, jest hermetyzacja urządzeń lub ich części, mogących wydzielać szkodliwe gazy, pary lub pyły.

W hali produkcyjnej do usuwania zanieczyszczonego powietrza stosuje się systemy centralne (kanałowe) z odgałęzieniami zakończonymi odpowiednimi ssawkami lub jednostkowe – mobilne. Instalacje centralne odciągów miejscowych każdorazowo wymagają zarówno indywidualnego podejścia na etapie projektowym, jak i doboru właściwych urządzeń – elementów wentylacyjnych oraz oczyszczających usuwane powietrze. Najczęściej służą do przesyłania dużych strumieni powietrza. Natomiast urządzenia mobilne zazwyczaj są złożone z typowych, wykonywanych seryjnie, elementów i zespołów wentylacyjnych, dobranych do konkretnego zastosowania (stanowisko pracy, proces). Do urządzeń stanowiskowych niestacjonarnych (mobilnych) należą urządzenia filtrowentylacyjne. Przeznaczone są do usuwania zanieczyszczonego powietrza ze źródła emisji, oczyszczania go i ponownego wprowadzania do pomieszczenia. Ich zaletą jest możliwość dogodnego umieszczenia przy danym stanowisku oraz oszczędność energii cieplnej w sezonie grzewczym przez wprowadzanie oczyszczonego powietrza z powrotem do pomieszczenia (a nie wyprowadzanie go na zewnątrz budynku). Są to urządzenia pracujące na powietrzu obiegowym, nie spełniają zatem wymagań dotyczących obowiązkowej wymiany powietrza.

Urządzenia filtrowentylacyjne składają się z następujących elementów:

  • wentylatora,
  • urządzenia lub układu urządzeń do oczyszczania powietrza przed jego usunięciem z agregatu,
  • elementu służącego do wychwytywania zanieczyszczeń w miejscu ich wydzielania (np. ssawka, okap),
  • przewodów wentylacyjnych,
  • podwozia i/lub uchwytów do mocowania (podwieszenia) do słupów, ścian itp.

Przykładowe zastosowanie urządzeń odciągów miejscowych

Rodzaj urządzenia odciągów miejscowych Przykład zastosowania
Obudowa pełna obudowy przesiewaczy, przesypów, oczyszczarek, komory bezpiecznej pracy mikrobiologicznej (komory rękawicowe), obudowa procesów obróbki skrawaniem „na mokro”
Obudowa częściowa digestoria, komory lakiernicze, obudowy tarcz szlifierskich, automatu tokarskiego, obudowa stanowiska do szlifowania dużych odlewów, stoły warsztatowe do spawania, metalizowania lub malowania, stanowiska obróbki dużych/długich elementów, obudowa wagi laboratoryjnej lub hartowniczego pieca indukcyjnego
Ssawki spawanie, lutowanie, toczenie kruchych materiałów, odciągi spalin, laboratoria
Ssawki szczelinowe odciągi brzegowe w wannach, np. do odtłuszczania, trawienia, galwanizowania, stanowiska do szlifowania małych elementów, urządzenia stolarskie
Okapy nad gorącymi źródłami kuchnie zawodowe, odlewnie
Okapy usuwające opary spawanie, szlifowanie, polerowanie
Stoły dolnossące spawanie, usuwanie pyłu pochodzącego z procesów obróbki takich materiałów, jak: tworzywa sztuczne, materiały kompozytowe, włókno szklane i drewno; do śrutowania, stępiania ostrych krawędzi, szlifowania taśmowego, wykańczania odlewów, ważenia składników itp.

Aparaty grzewczo-wentylacyjne w wentylacji hal

Aparaty grzewczo-wentylacyjne zapewniają ogrzewanie pomieszczeń z powietrzem (które w zależności od potrzeb może być czerpane bezpośrednio z obsługiwanego pomieszczenia lub za pomocą kanałów czerpnych z zewnątrz) jako nośnikiem ciepła. Wykorzystywane są do okresowego, sprawnego ogrzewania obiektów o dużej kubaturze, choć można stosować je także do pracy ciągłej. Ogrzewanie powietrzne – nadmuchowe, charakteryzuje się małą bezwładnością i szybkim wzrostem temperatury w obsługiwanym pomieszczeniu. Powietrze przepływające przez wymiennik ciepła (wodny, parowy, gazowy, olejowy lub elektryczny) w aparacie grzewczym odbiera od niego energię cieplną i przekazuje ją do otoczenia. Dostępne są także aparaty z funkcją chłodzenia. Wentylator wymusza ruch powietrza ukierunkowany zgodnie z potrzebami.

Centrale bezkanałowe dachowe lub rekuperatory dachowe

W obiektach produkcyjnych i magazynach urządzenia te zapewniają dostarczenie powietrza zewnętrznego oraz jego filtrację, ogrzanie i ochłodzenie (jeśli jest wymagane). Warunek niezbędny do ich stosowania stanowi lokalizacja wentylowanego pomieszczenia bezpośrednio pod dachem budynku.

Powietrze nawiewane jest przez nawiewnik wirowy znajdujący się na dole urządzenia. Można zastosować komorę rozdziału, w której nastąpi podział strugi powietrza na dwie gałęzie. Do ogrzewania powietrza nawiewanego wykorzystuje się energię cieplną z centralnego systemu grzewczego lub montuje się urządzenie wentylacyjne z wbudowanym gazowym kotłem kondensacyjnym. Natomiast w celu jego ochłodzenia urządzenie można podłączyć do systemu wody lodowej lub zainstalować system chłodzenia (w rozwiązaniu dachowym wbudowuje się parownik, zaś skraplacz jest montowany w jego pobliżu na dachu). Przy nawiewach należy jednocześnie stosować wywiew zbliżonej ilości zużytego powietrza na zewnątrz. W przypadku instalacji ze zmiennym strumieniem powietrza nawiewanego, konieczna jest współpraca z oddzielnym wentylatorem wyciągowym, o wydatku zmieniającym się proporcjonalnie do udziału powietrza zewnętrznego w nawiewanym.

Kurtyny powietrzne w systemie wentylacji hal

Kurtyny powietrzne zalicza się do urządzeń wentylacji miejscowej. Dzieli się je na komfortowe i przemysłowe. Te ostatnie montowane są w magazynach, hurtowniach, warsztatach (także samochodowych), halach produkcyjnych, przemysłowych, browarach, chłodniach składowych. Typowa kurtyna powietrzna składa się ze stalowej obudowy, w której umieszczony jest wentylator z jedno- lub trójfazowym silnikiem elektrycznym. Urządzenia te często wyposażone są także w element grzewczy. Z tego względu rozróżnia się dwa podstawowe rodzaje kurtyn: ciepłe i zimne (bez elementu grzewczego). Pierwsze z nich mogą pracować jako elektryczne (z grzałkami elektrycznymi) oraz wodne (z wymiennikiem wodnym). Kurtyny zimne zalecane są natomiast do montażu w bramach przemysłowych, gdzie priorytetem jest ograniczenie strat energii przez otwartą bramę, a nie zapewnienie komfortu cieplnego. Mogą być montowane poziomo lub pionowo. W chłodniach i w mroźniach dąży się do wyeliminowania tworzenia się mgły i oszronienia, zapewnienia wolnej przestrzeni, umożliwiającej dogodny i bezpieczny transport, oraz ochrony przed oblodzeniem składowanych produktów. Można tam zastosować specjalistyczne wielostrumieniowe kurtyny.

Wymagania prawne dotyczące realizacji wentylacji hal oraz liczby krotności wymian powietrza

Rodzaj pomieszczenia lub proces mający wpływ na jakość powietrza Wymagana krotność wymiany powietrza [1/h] Wymagania dodatkowe, komentarz Dokument prawny
Pomieszczenia pracy - wymiana powietrza wynikająca z potrzeb użytkowych i funkcji pomieszczeń, bilansu ciepła i wilgotności oraz zanieczyszczeń stałych i gazowych; czystość powietrza co najmniej w granicach nieprzekraczających wartości najwyższych dopuszczalnych stężeń tych substancji Obwieszczenie MGPiPS w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Socjalnej w sprawie ogólnych przepisów bezpieczeństwa i higieny pracy (DzU 2003 nr 169, poz. 1650)
Nieklimatyzowane pomieszczenia pracy min. 0,5 stała wymiana powietrza, niezależna od jego wymiany wynikającej z potrzeb użytkowych; za stałą wymianę nie uważa się wymiany uzyskiwanej wyłącznie na drodze wentylacji mechanicznej
Zanieczyszczenia szkodliwe dla zdrowia lub para wodna min. 0,5 wentylacja podczas przerw w pracy; do obliczań wentylowanej kubatury należy przyjąć nominalną wysokość pomieszczeń, lecz nie większą niż 4 m, lub zapewnić okresową wymianę powietrza sterowaną poziomem stężenia zanieczyszczeń
Zagrożenie wybuchem - dodatkowa, awaryjna wentylacja wywiewna Obwieszczenie MIiR w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu rozporządzenia Ministra Infrastruktury w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (DzU 2015 poz. 1422)
Spawanie - stałe stanowiska spawalnicze, na których istnieje możliwość emisji szkodliwych pyłów i gazów należy wyposażyć w instalację wentylacji stanowiskowej; stosowanie w spawalni stacjonarnych urządzeń do podgrzewania przedmiotów przed lub po poddaniu ich procesom spawalniczym jest dopuszczalne pod warunkiem, że urządzenia te będą wyposażone w wentylację miejscową Rozporządzenie MG w sprawie bezpieczeństwa i higieny pracy przy pracach spawalniczych (DzU 2000 nr 40, poz. 470)
Produkcja wyrobów włókienniczych – gotowanie, pranie, bielenie min. 6 wydzielanie się pary wodnej; wymiana powietrza niezależnie od odciągów miejscowych Rozporządzenie MG w sprawie bezpieczeństwa i higieny pracy przy produkcji wyrobów włókienniczych (DzU 2007 nr 179, poz. 1274)
Obróbka cieplna metali z użyciem cyjanków, ich roztworów i mieszanin min. 10 wentylacja mechaniczna Rozporządzenie MG w sprawie bezpieczeństwa i higieny pracy przy procesach galwanotechnicznych (DzU 2002 nr 19, poz. 192).
Zastosowanie rtęci lub jej związków min. 6 pomieszczenia wyposażone w wentylację mechaniczną o nawiewie górnym i odsysaniu dolnym Rozporządzenie MG w sprawie bezpieczeństwa i higieny pracy podczas stosowania rtęci i jej związków (DzU 1996 nr 121, poz. 455)
Zakłady przemysłu piwowarskiego i napojów gazowanych min. 10 wentylacja awaryjna, poza wentylacją mechaniczną służącą do usuwania gazów (dwutlenek węgla i in.) dostających się do powietrza w trakcie procesu technologicznego lub podczas otwierania zbiorników; pomieszczenia służące do ekstrakcji chmielu Rozporządzenie MRiRW w sprawie bezpieczeństwa i higieny pracy w zakładach przemysłu piwowarskiego i napojów gazowanych (DzU 2004 nr 160, poz. 1669)
Zakłady przemysłu cukierniczego  - pomieszczenia, w których przeprowadza się prace związane z przesiewaniem, mieleniem i przesypywaniem produktów sproszkowanych, połączone z wydzielaniem ciepła, wyposaża się w urządzenia odpylające oraz w wentylację mechaniczną; kotły warzelne służące do zagęszczania roztworów wyposaża się w urządzenia wyciągowe zapewniające usuwanie oparów na zewnątrz budynku; czynności związane z myciem wyparki próżniowej odbywają się w pomieszczeniu wyposażonym w wentylację mechaniczną; odpady produkcyjne gromadzi się w oddzielnych pojemnikach i składuje w wydzielonych do tego celu pomieszczeniach, wyposażonych w wentylację mechaniczną Rozporządzenie MRiRW w sprawie bezpieczeństwa i higieny pracy w zakładach przemysłu cukierniczego (DzU 2002 nr 97, poz. 875)
Zakłady galwanotechniczne  - galwanizernia, magazyny, pomieszczenia do rozlewania, ważenia, rozdrabniania, odmierzania, sporządzania preparatów, przenoszenia substancji i preparatów oraz ich rozpuszczania: system wentylacji: grawitacyjny, mechaniczny ogólny lub miejscowy; wymiana powietrza ma nie dopuścić do przekroczenia wartości NDS najwyższych dopuszczalnych stężeń; konieczne jest minimalizowanie ryzyka powstania atmosfery wybuchowej lub zajścia niekorzystnych reakcji chemicznych w systemie wentylacyjnym; wentylacja ogólna mechaniczna oraz miejscowa mechaniczna muszą działać w sposób ciągły podczas procesu galwanotechnicznego Rozporządzenie MG w sprawie bezpieczeństwa i higieny pracy przy procesach galwanotechnicznych (DzU 2002 nr 19, poz. 192)
Czyszczenie powierzchni metali i innych powierzchni w komorze roboczej min.10 - Rozporządzenie MG w sprawie bezpieczeństwa i higieny pracy przy czyszczeniu powierzchni, malowaniu natryskowym i natryskiwaniu cieplnym (DzU 2004 nr 16, poz. 156)
Natryskiwanie lub napylanie przedmiotów o wymiarach, które nie pozwalają na wykonanie tych prac w kabinach - wentylacja podciśnieniowa, nawiewno-wywiewna, zapewniająca nieprzekraczanie wartości NDS
Pomieszczenia metalizacji natryskowej - system wentylacji mechanicznej nawiewno-wywiewnej przystosowany do pracy w pomieszczeniach zagrożonych wybuchem – podciśnienie rzędu 5–15%
Magazyn środków ochrony roślin min. 3 wentylacja ciągła Rozporządzenie MRiRW w sprawie bezpieczeństwa i higieny pracy przy stosowaniu i magazynowaniu środków ochrony roślin oraz nawozów mineralnych i organiczno-mineralnych (DzU 2002 nr 99, poz. 896)
min.10 wentylacja awaryjna
Zakłady przetwórstwa rolno-spożywczego – obsługa amoniakalnych instalacji chłodniczych min. 3 wentylacja ciągła w maszynowni i aparatowni oraz w pomieszczeniach z koniecznością wymiany powietrza Rozporządzenie MRiRW w sprawie bezpieczeństwa i higieny pracy przy obsłudze amoniakalnych instalacji chłodniczych w zakładach przetwórstwa rolno-spożywczego (DzU 2003 nr 98, poz. 902)
min.10 wentylacja awaryjna w maszynowni i aparatowni, niezależnie od wentylacji ciągłej
Pracownie graficzne  min.6     wentylacja mechaniczna ciągła Rozporządzenie Prezesa Rady Ministrów i Ministrów Pracy i Opieki Społecznej oraz Zdrowia w sprawie bezpieczeństwa i higieny pracy w zakładach graficznych (DzU 1951 nr 65, poz. 447)
- otwory wentylacji naturalnej o powierzchni ≥0,01 powierzchni podłogi; ssawki wentylacji mechanicznej wywiewnej w miejscach emisji szkodliwych zanieczyszczeń; szczelne szafy wyciągowe połączone z miejscową wentylacją wywiewną dla procesów z wydzielaniem szkodliwych związków (np. trawienie kwasami)

Wentylacja ogólna hali produkcyjnej

W celu uzyskania bezpiecznych i komfortowych warunków pracy, zarówno ze względu na ograniczenie zanieczyszczenia, jak i zapew - nienie dopływu świeżego powietrza, a w konsekwencji jego wymiany w całym pomieszczeniu, konieczna jest współpraca wentylacji miejscowej z mechaniczną wentylacją ogólną obiektu. Ta ostatnia może być zaprojektowana jako mieszająca lub wyporowa. Nawiewniki sytuuje się w górnej części obiektu (wentylacja mieszająca, wyporowa) bądź nad stanowiskami pracy lub w ich pobliżu (na podłodze lub tuż nad nią – wentylacja wyporowa). Należy tak zaprojektować ich lokalizację (a także innych urządzeń wentylacji nawiewnej), aby strumień powietrza nie był skierowany bezpośrednio na stanowisko pracy, lecz zapewniał dopływ czystego i uzdatnionego powietrza. Powietrze z obszaru o największej emisji zanieczyszczeń należy usuwać przez wywiewniki za pomocą instalacji wywiewnej ogólnej.

W halach produkcyjnych, ze względu na ich wymiary, w systemach wentylacji mieszającej stosuje się nawiewniki powietrza o dużym zasięgu, takie jak:

  • dysze dalekiego zasięgu (do 30–35 m),
  • nawiewniki wielodyszowe dalekiego zasięgu (zespoły dyszowe, kratki dalekiego zasięgu) – zasięg 30 m,
  • nawiewniki wirowe (sufitowe, ścienne lub montowane na słupach konstrukcyjnych) – zasięg 3–9 m,
  • anemostaty nawiewne o kołowej, wielostożkowej budowie (przeznaczone do montażu w pionie – zasięg do 15 m, w poziomie – zasięg do 30–35 m),
  • system wentylacji nawiewnej z przewodami nawiewnymi – wysokość montażu do 8 m.

W systemach wentylacji wyporowej nawiewniki mogą być wykonane jako:

  • stojące – zamontowane na niewielkiej wysokości nad podłogą (narożne, przyścienne w kształcie półwalca, wolno stojące w kształcie walca lub płaskie wbudowane w ścianę),
  • przyścienne nad stanowiskiem pracy,
  • sufitowe (rozwiązanie proponowane m.in. do kuchni zawodowych).

Nawiewniki montowane przy podłodze stosuje się w miejscach o dużych zyskach ciepła (powyżej 150 W/m2) oraz tam, gdzie wydzielają się substancje szkodliwe, lżejsze od powietrza. Natomiast te zawieszane nad strefą pracy – w miejscach o mniejszych zyskach ciepła oraz przy źródłach wydzielania się substancji szkodliwych cięższych od powietrza. W odróżnieniu od nawiewników wyporowych wykorzystywanych w klimatyzacji komfortu i służących do odbierania zysków ciepła, jedno z rozwiązań nawiewników wyporowych przemysłowych zapewnia zarówno chłodzenie, jak i ogrzewanie pomieszczenia (nawiewniki dwufunkcyjne). Pracują one jako nawiewniki wentylacji mieszającej w funkcji ogrzewania (nawiew przez dysze w górnej sekcji nawiewnika) oraz jako wyporowe w funkcji chłodzenia (nawiew przez perforację w dolnej sekcji).

Wentylacja mechaniczna hal a oczyszczanie powietrza usuwanego

Niezbędnym elementem systemów wentylacji wywiewnej w halach produkcyjnych i magazynach (jeśli w powietrzu usuwanym pojawiają się zanieczyszczenia stałe lub gazowe) jest oczyszczanie powietrza. W tym celu, w zależności od charakterystyki zanieczyszczenia (jego rodzaju, wielkości cząstek, oddziaływania na zdrowie człowieka), stosuje się:

  • do odpylania: odpylacze suche (komory osadcze, odpylacze tkaninowe, cyklony, multicyklony, filtry elektrostatyczne) i mokre (płuczki),
  • do oczyszczania gazów z zanieczyszczeń gazowych: procesy fizyczne (absorpcję, adsorpcję, kondensację) i chemiczne (spalanie bezpośrednie, metody katalityczne – takie jak: spalanie (utlenianie), redukcja i rozkład).

Wentylacja mechaniczna hal - wymagania prawne dot. temperatur

Na mocy Obwieszczenia MGPiPS w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Socjalnej w sprawie ogólnych przepisów bezpieczeństwa i higieny pracy (DzU 2003 nr 169, poz. 1650) w pomieszczeniach pracy powinna panować temperatura odpowiednia do rodzaju wykonywanej pracy (metod pracy i wysiłku fizycznego niezbędnego do jej realizacji), ale nie niższa niż 14ºC (chyba że względy technologiczne na to nie pozwalają). Natomiast w pomieszczeniach biurowych i miejscach pracy, w których jest wykonywana lekka praca fizyczna, temperatura nie powinna być niższa niż 18ºC. Obliczeniowe temperatury wewnętrzne w halach magazynowych i produkcyjnych w sezonie grzewczym zostały zamieszczone w Obwieszczeniu MIiR w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu rozporządzenia Ministra Infrastruktury w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (DzU 2015 poz. 1422) i PN-EN 12831:2006P „Instalacje ogrzewcze w budynkach. Metoda obliczania projektowego obciążenia cieplnego”.

W pomieszczeniach przeznaczonych na stały pobyt ludzi, gdzie zamontowana jest wentylacja mechaniczna lub klimatyzacja, wartości obliczeniowe temperatury, wilgotności względnej i prędkości ruchu powietrza należy przyjmować zgodnie z obowiązującą normą PN-B-03421:1978 „Wentylacja i klimatyzacja. Parametry obliczeniowe powietrza wewnętrznego w pomieszczeniach przeznaczonych do stałego przebywania ludzi”.

Czy artykuł był przydatny?
Przykro nam, że artykuł nie spełnił twoich oczekiwań.
Czytaj więcej