Kanalizacja i odwodnienia

Drenaż zewnętrzny: odwodnienie budynku

Tagi:
drenaż
,
drenaż odwadniający
,
drenaż opaskowy
,
drenaż powierzchniowy
,
drenaż zewnętrzny
,
kanalizacja deszczowa
,
odwodnienie
,
odwodnienie budynku
,
odwodnienie terenu
,
rury drenarskie
,
wody gruntowe

Występowanie w otoczeniu budynku wody w gruncie, jest ściśle związane z przepuszczalnością warstw gruntu przylegającego bezpośrednio do ścian piwnic i fundamentów. Żwir i piasek to grunty o bardzo dużej przepuszczalności, a glina i ił są dla wody przepuszczalne tylko w niewielkim stopniu. Rzadko spotyka się grunt tylko jednego rodzaju, najczęściej mamy do czynienia z warstwami wielu rodzajów gruntów o różnych właściwościach.

Płaszczyzny rozgraniczające poszczególne rodzaje gruntów nazywane są poziomami lub horyzontami gruntowymi (rys. 1). Woda opadowa, przesiąkająca przez grunt w kierunku pionowym, jest zatrzymywana na warstwie gliny. Następnie ścieka po tej warstwie (aż do spodu wykopu) w kierunku budynku i przesącza się przez grunt, którym budynek został obsypany po budowie. Ponieważ woda nie może przesączyć się przez glinę pod budynkiem, a więc gromadzi się i spiętrza, wywierając nacisk hydrostatyczny na ściany piwnicy. Jeśli izolacja przeciwwodna budynku nie jest szczelna, to woda dostanie się do wnętrza budynku (rys. 2). Spiętrzania wody można uniknąć stosując drenaż opaskowy wokół budynku.


W gruncie woda może przybierać różne formy gromadzenia się, do których trzeba dobrać odpowiedni sposób ochrony budynku przed zawilgoceniem. Może to być jedynie wilgoć gruntowa w postaci wody błonkowej (rys. 3), albo też łatwa do zaobserwowania, przesączająca się woda (rys. 4), która przy zablokowanym odpływie ulegnie spiętrzeniu i będzie na budynek wywierać ciśnienie hydrostatyczne (rys. 2). Jeszcze inna sytuacja ma miejsce w przypadku występowania wysokiego zwierciadła wody gruntowej. Zaś woda działająca pod ciśnieniem na budynek wymaga zastosowania wodoszczelnej wanny (rys. 5).

Opis do rysunków: 01 glina, 02 piasek, 03 warstwa próchnicza, 04 żwir drobnoziarnisty, 05 żwir gruboziarnisty, 06 grunt nasypowy spoisty, 07 grunt nasypowy niespoisty, 08 spiętrzona woda, 09 warstwa filtracyjna, 10 styropianowa płyta drenująca, 11 woda gruntowa, 12 wodoszczelna wanna, 13 rura drenująca

Dla potrzeb projektowania izolacji przeciwwilgociowej w budownictwie wyróżnia się następujące przypadki oddziaływania wody na budynek:

1. wilgotny grunt (woda błonkowa);
2. woda jest obecna w gruncie, ale nie wywiera ciśnienia;
3. woda z zewnątrz wywiera na budynek ciśnienie hydrostatyczne.

Wyróżnia się dwa powszechnie stosowane rodzaje drenażu: opaskowy (zewnętrzny) i powierzchniowy (wewnętrzny). Drenaż opaskowy wykonuje się wokół budynku, a jego zadaniem jest odprowadzenie wilgoci gromadzącej się przy elementach budowli zagłębionych w gruncie. Drenaż powierzchniowy można wykonać pod podłogą, jeżeli warunki wodno-gruntowe powodują również dopływ wody pod spód budowli. Drenaż ten zbiera wodę, a następnie odprowadza ją do drenażu opaskowego. Głównym elementem drenażu są rury z otworami drenażowymi (tzw. rury perforowane) wykonanymi na całym obwodzie. Rozwiązanie takie pozwala na zbieranie wód napływających ze wszystkich kierunków, a więc zarówno wód opadowych, przesączających się przez glebę, jak i wód gruntowych podnoszących okresowo swój poziom. Rury w najwyższych punktach drenażu oraz w miejscach połączeń dwóch lub więcej przewodów łączone są ze studzienkami kanalizacyjnymi lub specjalnymi studzienkami drenażowymi. Zazwyczaj w części dennej studzienki drenażowej znajduje się osadnik zabezpieczający instalację odwadniającą przed zamuleniem. W przypadku drenażu powierzchniowego istnieje możliwość zastąpienia rur drenarskich warstwą filtracyjną o minimalnej grubości 20 cm. Woda z drenażu powinna być usuwana poza granice działki w taki sposób, aby zminimalizować zagrożenie powtórnego jej napływu (np. poprzez odprowadzenie jej do kanalizacji deszczowej lub cieku wodnego).

Rury z tworzyw sztucznych

Tworzywa sztuczne mają dobre właściwości ciepłochronne dzięki temu, że znacznie gorzej (ponad 200 razy) niż stal przewodzą ciepło. Powoduje to zmniejszenie strat termicznych nieizolowanych przewodów w instalacjach ciepłej wody i centralnego ogrzewania, a w instalacjach zimnej wody zapobiega lub zmniejsza zjawisko roszenia rur. Ma to szczególne znaczenie w pomieszczeniach o podwyższonej wilgotności, np. w łazienkach czy pralniach. Rury z tworzyw sztucznych charakteryzują się ponadto odpornością na korozję, są obojętne biologicznie i chemicznie, nie wchodzą w reakcje z wodą i zawartymi w niej związkami, są także odporne na działanie wielu kwasów i zasad. Wadą tworzyw sztucznych jest niska odporność na działanie niskiej i wysokiej temperatury. Najbardziej wrażliwe na niską temperaturę są: PVC, PVC-U i CPVC (do 0°C), najmniej - polipropylen (do -40°C). Najbardziej odporne na wysoką temperaturę są: polipropylen i polibutylen (do +90°C), PE-X i rury wielowarstwowe (do +95°C). Współczynnik rozszerzalności liniowej rur z tworzyw sztucznych jest od kilku do kilkunastu razy większy niż stali. Najbardziej wydłużają się rury z PE-X, PE i PP (ok. 18 razy), przeznaczone do pracy w wysokiej temperaturze, czyli stosowane w instalacjach c.o. Zapobiega się temu, stosując rury z wkładką aluminiową (w przypadku rur z PP), rury wielowarstwowe (PE-X/Al/PE-X) lub odpowiednie kompensacje. Najmniej wydłużają się rury z PVC, CPVC i PVC-U (ok. 8 razy bardziej niż stal), ale nie są one przeznaczone do instalacji centralnego ogrzewania. Rury z tworzyw sztucznych nie są odporne na wnikanie tlenu do instalacji. Im wyższa temperatura czynnika roboczego, tym więcej tlenu się do niej przedostaje w wyniku dyfuzji. Zjawisko to nabiera szczególnego znaczenia w instalacjach grzewczych podłogowych, w których z uwagi na bardzo rozwiniętą powierzchnię dyfuzji, pomimo niskich temperatur pracy, stosuje się rury ze specjalną powłoką, tzw. antydyfuzyjną.

W technice instalacyjnej najczęściej stosuje się wymienione poniżej materiały:

  • polichlorek winylu (PVC), polichlorek winylu chlorowany (CPVC),
  • polietylen (PE): niskiej gęstości - PE-LD, średniej gęstości - PE-MD i wysokiej gęstości - PE-HD (klasy PE 63, PE 80 i PE 100,
  • polietylen sieciowany (PE-X, PE-Xa, PE-Xb, PE-Xc, PE-Xd),
  • polipropylen (PP): w Polsce stosuje się powszechnie rury z polipropylenu typu 3,
  • polibutylen (PB).


Do wykonywania drenażu najczęściej stosuje się rury PVC i PP.

Wykonanie drenażu zewnętrznego

Czytaj dalej:
Żaden utwór zamieszczony w serwisie nie może być powielany i rozpowszechniany lub dalej rozpowszechniany w jakikolwiek sposób (w tym także elektroniczny lub mechaniczny) na jakimkolwiek polu eksploatacji w jakiejkolwiek formie, włącznie z umieszczaniem w Internecie - bez pisemnej zgody ZPR Media S.A.. Jakiekolwiek użycie lub wykorzystanie utworów w całości lub w części z naruszeniem prawa tzn. bez zgody ZPR Media S.A. jest zabronione pod groźbą kary i może być ścigane prawnie.
W serwisie:
ZPR Media S.A.:
Serwisy internetowe:
Dom i ogród:
Styl życia:
Rozrywka, informacja:
Hobby i wypoczynek:
Architektura i budownictwo:
Zakupy:
Wideo:
Miesięcznik: