Rozwijamy nasz serwis dzięki wyświetlaniu reklam.

Blokują reklamy, nie pozwalasz nam tworzyć wartościowych treści.

Wyłącz Adblock, następnie Odśwież stronę
Przejdź do serwisu
adb_popup_graphic

Fasady

Bezpieczeństwo pożarowe szklanych fasad

Tagi:
fasady szklane
,
ochrona przeciwpożarowa budynków

Fasady szklane z uwagi na wysoką estetykę oraz łatwość montażu są powszechnie stosowane jako zewnętrzne ściany nowoczesnych budynków. Przegrody tego typu wykonywane są zazwyczaj jako słupowo-ryglowe konstrukcje szkieletowe, w których przestrzenie pomiędzy profilami wypełnione są przeszkleniami. Przegrody te, nazywane ścianami osłonowymi, tworzą lekkie, ciągłe pokrycie zewnętrzne budynku, które musi samodzielnie lub w połączeniu z konstrukcją obiektu spełnić wszystkie funkcje nienośnej ściany zewnętrznej, w tym również te związane z ochroną przeciwpożarową budynku.

Zgodnie z trendami obowiązującymi we współczesnej architekturze przeszklenia wypełniające ściany osłonowe powinny być duże, co stanowi trudne z technicznego punktu widzenia wyzwanie, zwłaszcza w przypadku ścian osłonowych, dla których wymagana jest określona klasa odporności ogniowej. W ciągu ostatnich kilku lat, w odróżnieniu do innych państw, nie mieliśmy w naszym kraju do czynienia z bardzo dużymi pożarami budynków wysokich lub wysokościowych. Zawdzięczamy to m.in. dobrze określonym i nierzadko wysoko postawionym wymaganiom związanym z bezpieczeństwem pożarowym obiektów, w tym elewacji.

Wymagania ochrony przeciwpożarowej budynków

Przepisy dotyczące bezpieczeństwa pożarowego obiektów budowlanych zostały przedstawione w Rozporządzeniu Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Ich podstawowym założeniem jest zapewnienie w trakcie pożaru nośności konstrukcji przez określony czas, ograniczenie rozprzestrzeniania się ognia i dymu w budynku oraz przenoszenia się pożaru na obiekty sąsiednie, możliwość ewakuacji ludzi znajdujących się w obiekcie oraz zagwarantowanie bezpieczeństwa ekipom prowadzącym akcję ratowniczą. Wymagania te zazwyczaj są ze sobą powiązane, w związku z tym te same elementy budynku podczas pożaru mogą spełniać kilka funkcji (np. zapewnienie właściwej ewakuacji związane jest z nośnością konstrukcji, rozprzestrzenianiem się ognia i dymu wewnątrz obiektu, a także z bezpieczeństwem ekip ratowniczych).
W przypadku fasad szklanych oczekuje się, aby ich odpowiednia konstrukcja i wykonanie ograniczyły (przez określony czas) rozprzestrzenianie się pożaru na sąsiednie kondygnacje oraz pobliskie budynki. Natomiast w razie pojawienia się pożaru na zewnątrz obiektu nie dopuściły (przez określony czas) do przeniesienia się ognia do jego wnętrza.
Poziom wymaganego bezpieczeństwa dla danego budynku określany jest na podstawie wielu czynników, np. przewidywanego sposobu użytkowania, wysokości lub liczby kondygnacji. Dlatego też w rozporządzeniu ustanowione zostało pięć klas odporności pożarowej budynków, do których może być zaliczony dany obiekt lub jego część, oznaczanych literami od „A” (najwyższa) do „E” (najniższa). W zależności od przyjętej klasy określa się wymagania w zakresie odporności ogniowej elementów przeszklonych poprzez wyznaczenie minimalnych klas odporności ogniowej EI oraz E. Dla szklanych fasad jako zewnętrznych ścian budynku powinny wynosić od EI 30 (o ↔ i) do EI 120 (o ↔ i) w zależności od odporności pożarowej budynku (wyjątkiem jest klasa „E”, dla której nie są stawiane żadne wymagania). Dotyczą one w głównej mierze obszaru pasa międzykondygnacyjnego wraz z połączeniem ze stropem, a w przypadku bliskiego sąsiedztwa innego budynku (mniej niż 8 m), także całości ściany osłonowej.
Pasy międzykondygnacyjne w obiektach ZL powinny mieć wysokość co najmniej 0,8 m, za wyjątkiem tych znajdujących się nad strefą pożarową PM, o gęstości obciążenia ogniowego powyżej 1000 MJ/m², dla których minimalna wymagana wysokość wynosi 1,2 m. W obu przypadkach dopuszcza się zamiennie zastosowanie oddzieleń poziomych w formie daszków, gzymsów i balkonów o wysięgu wskazanym w rozporządzeniu. Określone wymagania stawiane są również elementom okładzin elewacyjnych – powinny być zamocowane do konstrukcji budynku w sposób uniemożliwiający ich odpadanie w trakcie pożaru, przed upywem czau wynikającego z wymaganej klasy odporności ogniowej dla ściany zewnętrznej. Zaś w przypadku obiektów o wysokości przekraczającej 25 m, okładzina elewacyjna i jej zamocowania mechaniczne, znajdujące się powyżej 25 m powinny być wykonane z materiałów niepalnych. Stuprocentowe spełnienie tego ostatniego przepisu, z uwagi na obecność w szklanych ścianach osłonowych uszczelek (np. kauczukowych lub silikonowych) i tworzywowych przekładek termicznych, z technicznego punktu widzenia jest niemożliwe.

Wizualizacja rozprzestrzeniania ognia przez pas międzykondygnacyjny (po lewej) oraz odporności ogniowej ścian zewnętrznych (po prawej)
Wizualizacja rozprzestrzeniania ognia przez pas międzykondygnacyjny (po lewej) oraz odporności ogniowej ścian zewnętrznych (po prawej)
Fot.: archiwum ITB
Wizualizacja odpadania okładzin (po lewej) oraz rozprzestrzeniania się ognia na elewacji (po prawej)
Wizualizacja odpadania okładzin (po lewej) oraz rozprzestrzeniania się ognia na elewacji (po prawej)
Fot.: archiwum ITB

Przykładowe rozwiązania konstrukcyjne

Szklane fasady wykonywane są zazwyczaj jako konstrukcje szkieletowe, w których przestrzenie pomiędzy metalowymi lub drewnianymi profilami wypełniane są zespolonymi pakietami, składającymi się z szyby ognioochronnej (zestawu tafli szklanych hartowanych, przedzielanych pęczniejącym lub krystalizującym się pod wpływem temperatury żelem) zespolonej z szybą zewnętrzną. Przeszklenia (grubość hartowanych tafli oraz przedzielającego je żelu), a także profile i ich wypełnienia dobierane są w zależności od przewidywanej klasy odporności ogniowej ściany osłonowej.

Profile drewniane wykonywane są najczęściej z drewna klejonego, które z reguły musi być dodatkowo impregnowane specjalnymi preparatami powstrzymującymi rozprzestrzenianie się ognia. Natomiast profile metalowe powstają zazwyczaj ze stalowych lub aluminiowych kształtowników (przykładowe przekroje profili przedstawiono na rysunkach). W celu zapewnienia izolacyjności profili szkieletu i ograniczenia niekorzystnego wpływu oddziaływań termicznych, wewnątrz kształtowników umieszczane są specjalne wkłady ogniochronne (np. płyty gipsowo-kartonowe, silikatowo-cementowe, krzemianowo-wapniowe).

Przykładowy przekrój przez matalowy (po prawej) oraz drewniany (po lewej) profil szklanej fasady
Przykładowy przekrój przez matalowy (po prawej) oraz drewniany (po lewej) profil szklanej fasady
Fot.: archiwum ITB

Czytaj dalej:
Żaden utwór zamieszczony w serwisie nie może być powielany i rozpowszechniany lub dalej rozpowszechniany w jakikolwiek sposób (w tym także elektroniczny lub mechaniczny) na jakimkolwiek polu eksploatacji w jakiejkolwiek formie, włącznie z umieszczaniem w Internecie - bez pisemnej zgody ZPR Media S.A.. Jakiekolwiek użycie lub wykorzystanie utworów w całości lub w części z naruszeniem prawa tzn. bez zgody ZPR Media S.A. jest zabronione pod groźbą kary i może być ścigane prawnie.
W serwisie:
ZPR Media S.A.:
Serwisy internetowe:
Dom i ogród:
Architektura i budownictwo:
Styl życia:
Rozrywka, informacja:
Hobby i wypoczynek:
Wideo:
Zakupy:
Miesięcznik: