Rozwijamy nasz serwis dzięki wyświetlaniu reklam.

Blokują reklamy, nie pozwalasz nam tworzyć wartościowych treści.

Wyłącz Adblock, następnie Odśwież stronę
Przejdź do serwisu
adb_popup_graphic

Inwestycje publiczne

Obiekty sportowe - Igrzyska Olimpijskie Londyn 2012 pod znakiem zrównoważonego rozwoju ZDJĘCIA

Tagi:
igrzyska olimpijskie
,
Londyn 2012
,
obiekty sportowe
,
Olimpiada 2012
,
zrównoważony rozwój

Ideą nadchodzących Igrzysk Olimpijskich ma być, obok szerzenia sportu i zasad fair play, także idea zrównoważonego rozwoju. Koncepcja Parku Olimpijskiego w Londynie to wielki projekt rewitalizacyjny. Bierze się w nim pod uwagę nie tylko czas samych igrzysk, ale także to, co stanie się z obiektami olimpijskimi, gdy Olimpiada 2012 dobiegnie końca. Wszystkie obiekty sportowe zaprojektowano jako wielofunkcyjne, a część z nich - jako tymczasowe. Po igrzyskach olimpijskich zostaną rozebrane lub przeniesione do wykorzystania w innych miejscach.

Fot.: London 2012
Olympic Orbit zwana też ArcellorMittal Orbit
Olympic Orbit zwana też ArcellorMittal Orbit
Fot.: London 2012/ODA

Londyn był już dwukrotnie gospodarzem Letnich Igrzysk Olimpijskich – w roku 1908 i 1948, ale nigdy dotąd nie przedsięwzięto tak szeroko zakrojonych działań inwestycyjnych, przygotowujących miasto na przyjęcie sportowców, kibiców i turystów. Główne miejsce igrzysk roku 2012 położone jest w Lower Lea Valley - na obszarze poprzemysłowym Londynu, do tej pory mało wykorzystywanym i dość zaniedbanym, wymagającym kompleksowej rewitalizacji.

Przeczytaj koniecznie: Jakie produkty są dobrze oceniane w systemach certyfikacji ekologicznej

Park Olimpijski

Londyński "Olympic Park" jest największym tego typu nowym założeniem przestrzennym w Europie. Podzielono go na dwie strefy tematyczne: kulturalno-rozrywkową w południowej części (są tutaj ogrody nadrzeczne, kawiarnie, bary) oraz przyrodniczą - w północnej (z rzadkimi gatunkami flory i fauny i jednocześnie prezentacją proekologicznych rozwiązań, w tym "zielonych" technologii w służbie ochrony przyrody). W Lower Lee Valley zlokalizowano także większość nowych obiektów sportowych, wioskę olimpijską, centrum informacyjne i prasowe oraz budynki infrastruktury technicznej. Powstały tutaj: Stadion Olimpijski (Olympic Stadium), Centrum Sportów Wodnych (London Aquatics Centre), Welodrom wraz z obiektami towarzyszącymi (London Velopark), Tor BMX (BMX Circuit), Hala Koszykówki (Basketball Arena), Hala Piłki Ręcznej (Handball Arena), Hala Hokeja (Olympic Hockey Centre).

Zobacz także: Pawilon informacyjny stanie na Trafalgar Square

Park Olimpijski to projekt rewitalizacyjny o niezwykłym rozmachu kreujący miejsce o ogromnym potencjale – przestrzeń publiczną na miarę XXI wieku. Za projekt odpowiedzialna była firma Hargreaves Associates i LDA Design. Wioskę olimpijską zaprojektowali w kooperacji: szwajcarskie biuro architektury krajobrazu Vogt, urbanista Patel Taylor, pracownie: Fletcher Priest oraz grupa Arup Urban Design. W sumie nad całym założeniem pracowało ponad 50 architektów. Poszczególne obiekty sportowe są dziełem wybitnych projektantów z różnych pracowni architektonicznych, takich jak np. Biuro Populous, Zaha Hadid Architects, David Morlley Architects, Make Architects, Hopkins Architects, Wilkinson Eyre.

Wioska Olimpijska

Znajduje się ona we wschodniej części Parku Olimpijskiego. Jest to właściwie osiedle mieszkaniowe - które podczas Olimpiady pomieści 17 tys. jej uczestników a po igrzyskach przekształcone zostanie w bardzo atrakcyjny zespół mieszkaniowy. Przy jego zasiedleniu przewidziano preferencje dla osób zawodowo związanych z okolicą: nauczycieli, policjantów, pracowników socjalnych i medycznych. Otrzymają oni korzystne warunki kupna lokali. Tylko część mieszkań planowana jest do sprzedaży po cenach wolnorynkowych. Preferencje to element tzw. części społecznej planu rewitalizacji tego zaniedbanego do tej pory terenu Londynu. W rewitalizacji chodzi bowiem, obok poprawienia stanu infrastruktury, środowiska i kształtowania ładu przestrzennego, także o ład społeczny - przekształcenia zapewniające lokalnej społeczności poprawę warunków życia, pracę i bezpieczeństwo, opiekę nad dziećmi i młodzieżą zapobiegająca wykluczeniu społecznemu, dostęp do zajęć sportowych i wydarzeń kulturalnych. Ważne jest także otrzymanie implusu do rozwoju lokalnej przedsiębiorczości, a dla władz miejskich - ograniczenie środków wydatkowanych na dotychczasową pomoc społeczną


Galeria
Pokaz slajdów:

Wioskę olimpijską zaprojektowali w ścisłej kooperacji: szwajcarskie biuro architektury krajobrazu Vogt, urbanista Patel Taylor, Fletcher Priest oraz grupa Arup Urban Design. W sumie nad całym założeniem pracowało ponad 50 architektów.
Architekci biorący udział w projektowaniu Wioski Olimpijskie to m.inn.: Allford Hall Monaghan Morris, CF Moller, Denton Corker Marshall, De Rijke Marsh Morgan, DSDHA, Glenn Howells, Ian Simpson, Lifschutz Davidson Sandilands, MAKE, Niall McLaughlin, Panter Hudspith, Patel Taylor, Piercy Conner.

Olympic Orbit nowym znakiem Londynu?

Jedną z atrakcji Igrzysk Olimpijskich 2012 ma być Olympic Orbit zwana też ArcellorMittal Orbit. Statua usytuowana w Parku Olimpijskim, między Stadionem Olimpijskim a Centrum Sportów Wodnych, jest największą w Zjednoczonym Królestwie rzeźbą współczesną. Ma wysokość 114,5 m - jest więc wyższa niż Statua Wolności w Nowym Jorku (o 22 metry), a zbudowano ją z 2200 ton stali z pomocą firmy ArcellorMittal - sponsora Igrzysk Olimpijskich 2012. Stalowa wieża zapewni turystom piękny widok na Park Olimpijski i wybudowane w nim obiekty sportowe oraz panoramę Londynu (widoczne będą obiekty położone w odległości nawet 20 mil). Turyści będą mogli skorzystać z wind albo wspiąć się, podobnie jak na paryską Wieżę Eiffel'a schodami, po 455 stopniach metalowej konstrukcji dotrą na platformę widokową. Autorzy tej gigantycznej rzeźby Anish Kapor i Cecil Balmond mają nadzieję, iż podobnie jak Wieża Eiffel'a zbudowana na Wystawę Światową w Paryżu, także Olympic Orbit zadziwi świat i stanie się nową ikoną, znakiem rozpoznawczym Londynu XXI stulecia.
– Mam nadzieję, że ArcelorMittal Orbit będzie jedną z największych atrakcji Parku Olimpijskiego Królowej Elżbiety i po igrzyskach będzie nie tylko nowym wspaniałym znakiem Londynu, ale i znakiem rozpoznawczym dzielnicy, w której zamierzamy wybudować tysiące nowych mieszkań – powiedział Andrew Altman, Chief Executive of the London Legacy Development Corporation.

Galeria
Pokaz slajdów:

London Olympic Stadium

Stadion Olimpijski zlokalizowany jest w południowej części Parku Olimpijskiego. Otoczony z trzech stron wodą (leży na półwyspie) połączony jest z resztą parku trzema malowniczymi kładkami pieszymi. Autorem projektu stadionu jest Biuro Architektoniczne Populus.
Arenę otacza tzw. podium, okalające stadion, w którym zlokalizowano biura, punkty gastronomiczne i usługi związane z obsługą kibiców. Obiekt ma konstrukcję stalową (część materiału pochodzi z odzysku), dach wykonano z lekkiej membrany polimerowej rozpiętej na strukturze kablowej, a beton wykorzystany do budowy fundamentów zawiera domieszki popiołów poprzemysłowych. Takie decyzje podjęto z uwagi na nadrzędny cel - wykorzystanie jak najwięcej produktów odpadowych i maksymalne ograniczenie kosztów budowy stadionu. Z tego powodu wprowadzono też w części pomieszczeń (wszędzie tam, gdzie to było możliwe bez obniżenia komfortu) wentylację naturalną, zamiast energochłonnej klimatyzacji. Ten "najbardziej ekologiczny stadion na świecie", jak już nazwała go prasa, pomieści podczas Olimpiady 80 tys. widzów. Po igrzyskach liczba miejsc zostanie ograniczona do 25 tys., gdyż takie są prognozowane przyszłe potrzeby (przejmie go jeden z londyńskich klubów piłkarskich). 

Galeria
Pokaz slajdów:

Aquatics Centre

Olimpijskie Centrum Pływackie składa się z dwóch obiektów - hali z dachem o niezwykłym organicznych kształcie kryjącym basen olimpijski długości 50 m (projektu Zaha Hadid Architects) oraz budynku tymczasowego Areny Water Polo z basem o wymiarach 37 x 23 m i głębokości 2 m (autorstwa David Morlley Architects). Oba obiekty, poza basenami do rozgrywek, wyposażono także w baseny przeznaczone do rozgrzewki zawodników. Oba wyróżniają się też formą dachu. Skomplikowana konstrukcja falistego dachu Centrum Pływackiego Zahy Hadid to pozbawiona podpór stalowa struktura, którą oparto przegubowo na trzech potężnych żelbetowych pylonach, umiejscowionych na obrzeżu hali oraz na jednej ze ścian, dzięki czemu uwolniono rozległą przestrzeń w środku hali (o rozmiarach 160 x 90 m). Po obu stronach basenu znajdują się symetrycznie umieszczone skrzydła trybun, przewidziane na 17 500 widzów. Po zakończeniu igrzysk liczba miejsc dla kibiców zostanie ograniczona, a część trybun rozebrana.
Dach Areny Water Polo, także o organicznym, ale znacznie prostszym kształcie, wykonano natomiast jako pneumatyczą strukturę łagodnie opadającą w kierunku wejścia do Parku Olimpijskiego. Dach przykrywa baseny oraz trybuny obiektu, który pomieści w czasie Olimpiady 5 tys. widzów. Konstrukcję Areny Water Polo zaplanowano w sposób umożliwiający w przyszłości jej rozebranie i ponowne wykorzystanie jej elementów w innych miejscach. Bliskość stałego budynku (zaprojektowanego przez Zahę Hadid) umożliwiło natomiast zaplanowanie wspólnego dla obu obiektów zaplecza dla zawodników i kibiców. To znacznie tańsze rozwiązanie niż budowa dwu odrębnych zapleczy. W łazienkach i sanitariatach wykorzystano urządzenia umożliwiające maksymalną oszczędność wody (nawet do 40%).

Czytaj dalej:
Żaden utwór zamieszczony w serwisie nie może być powielany i rozpowszechniany lub dalej rozpowszechniany w jakikolwiek sposób (w tym także elektroniczny lub mechaniczny) na jakimkolwiek polu eksploatacji w jakiejkolwiek formie, włącznie z umieszczaniem w Internecie - bez pisemnej zgody ZPR Media S.A.. Jakiekolwiek użycie lub wykorzystanie utworów w całości lub w części z naruszeniem prawa tzn. bez zgody ZPR Media S.A. jest zabronione pod groźbą kary i może być ścigane prawnie.
W serwisie:
ZPR Media S.A.:
Serwisy internetowe:
Dom i ogród:
Architektura i budownictwo:
Styl życia:
Rozrywka, informacja:
Hobby i wypoczynek:
Wideo:
Zakupy:
Miesięcznik: